Intervistuesi: Petar Ivić

I intervistuari: Goran Mirković

Akronimet: Petar Ivić =PI, Goran Mirković=GM

PI: A mundeni të prezantoheni. Emri juaj?

GM: Unë jam Goran Mirković.

PI: Goran Mirković. Sa vite i keni?!

GM: Unë i kam 21 vite. Në fakt, 41 vite, më falni.

PI: Më tregoni ku keni jetuar para luftës?

GM: Po kam jetuar në Lipjan.

PI: A ju kujtohet periudha para luftës. Cilat janë kujtimet?

GM: Të them të drejtën, kemi edhe kujtime të mira edhe të këqija.

PI: Ndihuni lirë të folni.

GM: Po jo, un nuk kam çfarë, mendoj nuk kam çfarë të fsheh dhe kam pasur shtëpinë time, po mendoj nuk ishte e imja po ma patë dhënë shteti. Pas kësaj, kur është bërë tërheqja e ushtrisë tonë …

Gazetari : Kjo ishte cila periudhë?

GM: Kur janë tërhequr, po mendoj ushtria ynë, kanë hyrë shqiptarët dhe un jam dashur të largohem nga shpia.

PI: Juve ju kanë detyruar të largoheni nga shpija, a po?

GM: Po të them të drejtën, un e kam pasur një vëlla polic, ka punuar në policinë ushtarake, dhe atij nuk kanë pasur çfarë t’i bëjnë dhe kanë ardhur te ne. Kanë pyetur babanë tim të ndjerë ku e ke djalin e madh. Ai i tha se nuk kam unë tjetër djalë, vetëm këtë e kam. Për mua thoshte. Dhe ai i tha, ta dini, ju do të vriteni. Dhe babai im i ndjerë dhe nëna thanë eja biri ynë të shkojmë në shtëpinë e xhaxhait në Dobratin, atje kam jetuar 14 vite.

Gazetari : ku, në Dobratin?

GM: Po.

Gazetari : Do të thotë kjo ishte pas luftës?

GM: Po, pas luftës ishte kjo.

PI: A keni provuar të ktheheni ndonjëherë atje ku keni jetuar më parë?

GM: Të them të drejtën unë isha disa herë, edhe në Prishtinë isha, mendoj, t’i dëboj shqiptarët që të hyjë në atë shtëpi, por ajo është e shtetit dhe tha nuk mundet.

PI:  E qartë.