Intervistë Anonime

Intervistuesja: Kendiza Lala

Në kohë të luftës unë e kom pasë çikën e vogël ë 8 mujsh, jemi kanë 4 familje me një shpi.

4 familje kanë bo që i bjenë dikun ka 28 anëtarë po, e unë rom, u kon tmerr në atë kohë për ne se ne jemi kanë edhe të ri edhe kemi pas fëmijë të vogël, çka oshtë ma kryesore i kemi pas fëmijën me gastare, me tomel.

U duke me ngajtë me këqyrë kush ka lopë neper shpia me siguru tomlin,  atëherë normal se kemi hjek për me hëngër me pi, mas shumti kanë hjekë mashqit se është dashtë me shku me ble millin, me ble me hanger, shumicën e rasteve kanë rreziku edhe me jetë dejsa kanë marrë.

Kështu që e mbaj mend kur NATO ka gjujtë në polici, saqë osht kanë shpia afër, oshtë dridh edhe dritaret atë natë është dashtë me e leshu shpinë me shku me ni lagje tjetër, e aty për herë të parë kajke çika, u nijshin tenkat nëpër rrugë tu hi, u nijshin kerret, piskatke policia.

U dufke me ja mshelë fëmijës gojën për mos me piskatë, e kështuqë atë natë kem nejtë në shpia të huja, mas andej jemi kthy në shpi tonë, kush ka qenë jemi tmerru se u kallshin shpiat, u shifshin timet, flakat.

Më kujtohet edhe ni moment kur ka pru ni kojshi në aborr kerrin, e masi kanë dashtë me ikë policia kanë lypë kerre me marrë, edhe janë ardhë, janë shku te aj njeri ja kanë lypë kerrin bashkë me atë njerin janë ardhë në oborr te na edhe ma kryesorja o kanë edhe pinë derisa e kanë marrë kerrin dhe kanë gjuajt, e në atë moment ne jemi tutë shumë, kështu që o dashtë edhe me hypë edhe nëpër tavana, edhe me fmi të vogël, o kan një vështirësi shumë e madhe.

S’po di, deshti Zoti kështuqe apet mirë jemi, s’kemi pas prekje në familje, po që i kemi marrë këto trauma pakëz.